zondag 7 februari 2016

Er is er één jarig, hoera!

Morgen is Seth al weer zes jaar! Geen peuter, geen kleuter, maar echt een groot kind. En dat kunnen we aan hem zien. Hij heeft in november zijn eerste twee tanden gewisseld. De eerste tand konden we niet bewaren in een tandendoosje; onze kanjer besloot hem in te slikken. Bezorgd had ik een paar dagen daarvoor de tandarts gebeld hoe we nu konden voorkomen dat zoiets zou gebeuren. ‘Nee mevrouw, dat hebben we nog nooit gehoord. Dat zal vast niet gebeuren’. Wel dus. Gelukkig was de juf van het KDC zo aardig om zijn tweede tandje dat flink wiebelde er met een washandje uit te trekken. Er prijkte dus een fietsenrekje, inmiddels al aardig opgevuld door twee grote-mensen-tanden.



Seth brabbelt soms best op niveau: inmiddels weet hij het woord ‘papa’ te koppelen aan thuiskomen. Als de bus uit het KDC onze straat in rijdt, zien we Seth al de klanken ‘papa’ vormen (ongeacht of mama of papa er nu staat). De slimmerik!

Dat hij zes wordt, zie je ook aan zijn nieuwe, grotere rolstoel. De vorige was ruimschoots te klein geworden na bijna twee jaar gebruik. De nieuwe steunt weer mooi aan alle kanten en heeft echte stoere blauwe spaakbeschermers.


Morgen viert hij zijn verjaardag. De ingepakte cadeaus vormen een mooie afspiegeling van zijn interesses: heel veel boekjes van Dikkie Dik (hij vindt het heerlijk om voorgelezen te worden; en als dan een dierengeluid of het woordje ‘eten’ voorbijkomt, is hij helemaal gelukkig), drie kleine ballen aan een elastiek en een grote skippybal (die kun je tenminste beethouden), en speelgoed om mee/op te ramme(le)n. Afgelopen vrijdag hebben we zijn verjaardag al gevierd op het KDC. Grote broer Levi was vrij die dag en was samen met mama uitgenodigd om mee te zwemmen, voordat we in de kring zouden zingen en trakteren. Dubbel feest, omdat mama die dag 40 werd. Het zwembad zelf is één groot cadeau voor Seth: spatten, dobberen, warmte, en deze keer een broer die bubbels blies via een rietje en een ballon naar hem gooide.

De groepsgenoten vinden Seth wel een druktemaker. En voor die gedachte hebben wij best begrip. Zo heeft Seth laatst voor ‘straf’ zelfs een keer niet mee mogen eten: te veel herrie gemaakt aan tafel. En dat voelde voor zijn broer en zussen toch wel als een echte inlijving in 't gezin: ook jij mag hier niet alles!

Lieve Seth, van harte gefeliciteerd. We danken God voor de hele goede periode waar jij al zo lang in zit en genieten van jouw kind-zijn.