Een dag of vijf geleden is Seth ziek geworden. Hij heeft flink griep gehad en hield nauwelijks vocht binnen. Gelukkig had hij geen koorts en was hij verder best vrolijk. Vandaag ging het een stuk beter en waren we blij met drie(!) plasluiertjes (tegenover één per dag de laatste dagen). Hij heeft genoten van zijn eerste beker soep in zijn leven (omdat daar zo lekker veel zout in zit). Die hadden we verdikt met Johannesbroodpitmeel. Dat is voor hem de makkelijkste manier om vocht binnen te krijgen. Wat wij drinken is voor hem te dun; daar verslikt hij zich te snel in.
De epilepsieaanvallen blijven helaas in dezelfde frequentie voorkomen. De medicatieopbouw heeft wel het ‘schokken’ er wat uit gehaald, maar de afwezigheid bij aanvallen (absences) blijft. We wachten op een oproep voor een EEG-onderzoek, en zullen naar aanleiding daarvan weer overleg hebben met de neuroloog.
Daarnaast hebben we één van de oudsten van onze gemeente opnieuw gevraagd om gebed en ziekenzalving. Juist omdat we geloven dat Seth met Gods hulp van de epileptische aanvallen kan genezen. Dat is onze ervaring in 2010 geweest, en nu we al weer twee maanden bezig zijn met medicatiewijzigingen, zien we geen (duidelijk) resultaat. Willen jullie meebidden voor herstel?
Vorige week hebben we overleg gehad met de zorgverleners rondom Seth. Logopedie, fysiotherapie en de begeleiders van het Kinder Dag Centrum zitten dan bij elkaar en ook wij als ouders zijn daarbij aanwezig. Het is leuk om te horen als mensen enthousiast zijn over Seths ontwikkeling. Hij neemt steeds actiever deel aan de dag, ontdekt dat hij een lijf heeft waar hij mee kan spelen. Zijn handen worden uitgebreid bestudeerd, de onderkant, bovenkant, achterkant, voorkant en weer van voor af aan. Hij kan inmiddels ‘dag zwaaien’ en als we hem op het idee brengen, ook klappen. Zijn ontwikkelingsniveau komt nu toch goed boven de 7 maanden uit. Voor hem is het leuk dat hij wat bewuster kan deel nemen aan het leven om hem heen.
