Het
gaat een stuk beter met onze Seth. De koorts is weg en na gisteren nog veel te
hebben geslapen, is hij vandaag al weer een stuk fitter. Het drinken gaat ook
weer vrij goed; het kost nog wel veel geduld, tijd en aanmoediging. Vanmorgen
huilde hij nog bij het zien van de beker, maar na zoveel ‘enthousiasme van mama’
bij het drinken, leek Seth besloten te hebben “dat het drinken toch vast wel
leuk zou zijn”. En dus huilde hij bij de tweede beker niet meer en draaide hij alleen
zijn hoofd nog consequent weg. Toch dronk hij hem keurig leeg. De derde beker
ging er voor de helft zonder veel mopperen in en de vierde beker vanavond werd
langzaam, maar keurig opgedronken. Als het morgen goed blijft gaan, mag de sonde
weer uit zijn neus!
