Weer thuis na operatie

Seth is weer thuis, met z’n nieuwe sonde! Gisteren en vandaag (zondag) bleek dat hij de voedingen goed kon verdragen. Het is na zo’n operatie altijd even afwachten hoe de maag reageert, en bij Seth is dat allemaal goed gegaan. Dus na twee volledige voedingen vandaag kon hij aan het einde van de ochtend mee naar huis. Het duurde even voor hij het zelf doorhad, want hij heeft eerst vijf uur aan één stuk geslapen. Moe waarschijnlijk van het ziekenhuis en een wat onrustige nacht.

Vrijdag na de operatie had Seth bij het wakker worden in de middag wel veel last van epilepsie, mogelijk als gevolg van de pijn. We hebben hem toen Dormicum gegeven om de epilepsie te stoppen. Dit werkte prima, want na een kwartiertje werd hij weer helder en begon op zijn manier te kletsen. Wel even spannend, want we hadden dit middel tweeënhalf jaar niet nodig gehad.

Zaterdagmiddag kwamen Judith, Naomi en Levi ook op bezoek en hebben we met elkaar pannenkoeken gegeten in de ouderkamer. De kinderen vonden het ontzettend leuk om bij hun broer te zijn, maar ook om de rolstoelen die daar stonden uit te proberen. Zo troffen we vier vrolijke Van den Brinken op wielen aan in de gang van het ziekenhuis!

Op dit moment  heeft Seth alleen nog een gevoelige buik, en een blauwe plek waar hij geopereerd is. De epilepsie is wat actiever dan we de laatste weken gewend zijn. Wel mag hij morgen gewoon een paar uurtjes naar het Kinder Dag Centrum.

Over twee weken volgt een controle bij de chirurg, en over zes weken de plaatsing van de definitieve sonde (‘mic-key’). Dat laatste kan gelukkig poliklinisch, dus zonder narcose, gebeuren. Al met al kijken we terug op een goed verlopen operatie en opname, en daar zijn we God zeker dankbaar voor.